Angst om te leven

 

We willen allemaal meer leven, meer voelen en meer zijn, maar we zijn er tegelijkertijd heel erg bang voor. We zijn bang om te leven, bang om ons hoofd te verliezen, bang om ons te laten gaan, bang om te zijn. Onze angst om te leven is zichtbaar in de manier waarop we het altijd druk hebben zodat we niet hoeven te voelen. We zijn altijd aan het rennen, zodat we onszelf niet tegenkomen. We proberen altijd iets om handen te hebben, want we zijn als de dood voor de leegte. Als er een gevoel van leegheid bij ons opkomt zijn we er als de kippen bij om het weer met een of andere bezigheid ongedaan te maken. Leegheid roept grote angst bij ons op. Maar we willen niet bang zijn, dus staan we onszelf niet toe de angst die we in ons hebben te voelen. Daarom proberen we de levensprocessen te controleren en te beheersen om ons te beschermen tegen eventuele verrassingen. Controle houden betekent dat het lichaam onderworpen is aan onze wil. Maar het opgeven van een verdedigende houding bereikt men niet met de wil, het is juist een overgave aan de natuurlijke, spontane en levendige processen van het lichaam. Zolang we ons blijven verdedigen zullen we bang zijn. Enkel en alleen als het lichaam vrij is van een verdedigende houding kunnen we zeggen dat we van onze angst af zijn. Want we trekken alleen een verdediging op als we bang zijn.

Iedere hartstocht speurt naar voedsel, angst is dol op gevaar

J.Joubert

Willem J Overvliet - St.Bonifatiusstraat 22 - 2264 AM Leidschendam - Tel.070-3200035